لیست محصولات شما

سبد خرید
خانه
منو
تماس
سبد
پروفایل
بازگشت

تفاوت اسید لینولئیک و اسید لینولنیک چیست؟

13/04/1405 01:38:09 ب.ظ امتیاز: 0 / 5 از 0 نظر نظرات: 0

اسید لینولئیک و اسید لینولنیک هر دو از اسیدهای چرب غیراشباع و ضروری هستند. تفاوت اصلی آن‌ها این است که اسید لینولئیک از خانواده امگا ۶ است، در حالی که اسید لینولنیک در معنای رایج تغذیه‌ای به آلفا لینولنیک اسید یا ALA اشاره دارد و از خانواده امگا ۳ محسوب می‌شود.

تفاوت اسید لینولئیک و اسید لینولنیک در یک نگاه

ویژگی اسید لینولئیک اسید لینولنیک
خانواده امگا ۶ امگا ۳
نام اختصاری LA ALA
نوع چربی چندغیراشباع چندغیراشباع
فرمول شیمیایی C18H32O2 C18H30O2
ساختار 18:2 n-6 18:3 n-3
منابع مهم روغن آفتابگردان، ذرت، سویا، کنجد بذر کتان، چیا، گردو، کانولا
نقش مهم پیش‌ساز ترکیبات امگا ۶ پیش‌ساز محدود EPA و DHA

 

منظور از اسید لینولنیک چیست؟

عبارت «اسید لینولنیک» کمی کلی است و می‌تواند به چند نوع اسید چرب اشاره کند. در بحث تغذیه و هنگام مقایسه با اسید لینولئیک، معمولاً منظور از اسید لینولنیک، آلفا لینولنیک اسید یا ALA است. ALA یکی از اسیدهای چرب ضروری امگا ۳ است. همچنینی نباید آلفا لینولنیک اسید را با گاما لینولنیک اسید یا GLA اشتباه گرفت. گاما لینولنیک اسید با وجود شباهت اسمی، در خانواده امگا ۶ قرار می‌گیرد و از نظر نقش تغذیه‌ای و متابولیسمی با ALA متفاوت است. بنابراین در این مقاله، هرجا از اسید لینولنیک صحبت می‌شود، منظور همان آلفا لینولنیک اسید است؛ مگر اینکه خلاف آن ذکر شود.

اسید لینولئیک چیست؟

اسید لینولئیک یک اسید چرب چندغیراشباع و ضروری از خانواده امگا ۶ است. عبارت «ضروری» در اینجا به این معناست که بدن انسان برای عملکرد طبیعی به آن نیاز دارد، اما توانایی ساخت آن را ندارد. به همین دلیل، اسید لینولئیک باید از طریق رژیم غذایی دریافت شود. این اسید چرب در بسیاری از روغن‌های گیاهی، دانه‌ها و مغزها وجود دارد. در بدن، اسید لینولئیک بخشی از ساختار چربی‌های سلولی را تشکیل می‌دهد و در تولید برخی ترکیبات پیام‌رسان نقش دارد. این ترکیبات در فرآیندهایی مانند پاسخ ایمنی، عملکرد عروق، انعقاد خون و تنظیم التهاب دخالت دارند.

اسید لینولنیک چیست؟

اسید لینولنیک یا همان آلفا لینولنیک اسید (ALA)، یک اسید چرب ضروری از خانواده امگا ۳ محسوب می‌شود. بدن انسان به امگا ۳ برای حفظ ساختار سلول‌ها، عملکرد طبیعی سیستم عصبی، سلامت قلب و تولید برخی ترکیبات زیستی نیاز دارد. ALA بیشتر در منابع گیاهی دیده می‌شود. بذر کتان، دانه چیا و گردو از منابع شناخته‌شده آن هستند. بدن می‌تواند بخشی از ALA را به EPA و سپس DHA تبدیل کند، اما این تبدیل محدود است. EPA و DHA دو نوع امگا ۳ بلندزنجیر هستند که نقش مستقیم‌تری در برخی عملکردهای بدن دارند.

تفاوت ساختاری اسید لینولئیک و اسید لینولنیک

از نظر شیمیایی، هر دو ترکیب ۱۸ اتم کربن دارند و هر دو در گروه اسیدهای چرب چندغیراشباع قرار می‌گیرند؛ یعنی در زنجیره کربنی خود بیش از یک پیوند دوگانه دارند. تفاوت اصلی در تعداد پیوندهای دوگانه و محل قرارگیری آن‌هاست. اسید لینولئیک با نام 18:2 n-6 شناخته می‌شود. عدد ۱۸ یعنی این اسید چرب ۱۸ کربن دارد، عدد ۲ یعنی دارای دو پیوند دوگانه است و n-6 نشان می‌دهد که در خانواده امگا ۶ قرار می‌گیرد.

در مقابل، آلفا لینولنیک اسید با نام 18:3 n-3 شناخته می‌شود. یعنی ۱۸ کربن و سه پیوند دوگانه دارد و به خانواده امگا ۳ تعلق دارد. همین تفاوت ظاهراً کوچک در ساختار، باعث می‌شود مسیر متابولیکی و اثرات زیستی این دو اسید چرب در بدن متفاوت باشد.

ویژگی ساختاری اسید لینولئیک اسید لینولنیک
تعداد کربن ۱۸ ۱۸
تعداد پیوند دوگانه ۲ ۳
خانواده امگا ۶ امگا ۳
نام علمی رایج Linoleic Acid Alpha-Linolenic Acid
نام اختصاری LA ALA
جایگاه تغذیه‌ای اسید چرب ضروری امگا ۶ اسید چرب ضروری امگا ۳

 

منابع غذایی اسید لینولئیک و اسید لینولنیک

یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای درک تفاوت این دو اسید چرب، شناخت منابع غذایی آن‌هاست. اسید لینولئیک معمولاً در روغن‌های گیاهی رایج و برخی دانه‌ها بیشتر دیده می‌شود، در حالی که اسید لینولنیک بیشتر در منابع گیاهی خاصِ امگا ۳ وجود دارد.

منابع غذایی اسید لینولئیک

اسید لینولئیک در بسیاری از روغن‌های گیاهی و مواد غذایی چرب گیاهی یافت می‌شود. مهم‌ترین منابع آن عبارت‌اند از:

  • روغن آفتابگردان
  • روغن ذرت
  • روغن سویا
  • روغن کنجد
  • تخمه آفتابگردان
  • گردو و برخی مغزها
  • برخی غذاهای فرآوری‌شده تهیه‌شده با روغن‌های گیاهی

منابع غذایی اسید لینولنیک

اسید لینولنیک یا ALA بیشتر در برخی دانه‌ها، مغزها و روغن‌های گیاهی خاص وجود دارد. منابع مهم آن شامل موارد زیر است:

  • بذر کتان و روغن بذر کتان
  • دانه چیا
  • گردو
  • روغن کانولا
  • روغن سویا
  • دانه شاهدانه
  • برخی سبزیجات برگ سبز، البته در مقدار کمتر

نقش اسید لینولئیک و اسید لینولنیک در بدن

اسید لینولئیک و اسید لینولنیک فقط منبع انرژی نیستند. این دو اسید چرب وارد ساختار سلول‌ها می‌شوند و در تولید ترکیباتی نقش دارند که پیام‌های زیستی را در بدن منتقل می‌کنند. با این حال، مسیر اثرگذاری آن‌ها یکسان نیست.اسید لینولئیک به‌عنوان اسید چرب امگا ۶ می‌تواند در بدن به ترکیبات دیگری مانند آراشیدونیک اسید تبدیل شود. آراشیدونیک اسید پیش‌ساز برخی مولکول‌های پیام‌رسان است که در فرآیندهای ایمنی، التهاب، انقباض عروق و انعقاد خون نقش دارند. این موضوع به معنای مضر بودن اسید لینولئیک نیست؛ بلکه نشان می‌دهد مقدار دریافت و تعادل آن با سایر چربی‌ها اهمیت دارد.

در مقابل، اسید لینولنیک یا ALA در مسیر امگا ۳ قرار دارد. بدن می‌تواند ALA را تا حدی به EPA و DHA تبدیل کند. EPA و DHA در عملکرد مغز، شبکیه چشم، سیستم قلبی‌عروقی و تنظیم پاسخ‌های التهابی نقش دارند. با این حال، چون تبدیل ALA به EPA و DHA محدود است، ALA را نباید کاملاً معادل امگا ۳ دریایی دانست. به زبان ساده، اسید لینولئیک بیشتر نماینده امگا ۶ ضروری در رژیم غذایی است و اسید لینولنیک نماینده امگا ۳ گیاهی. بدن به هر دو نیاز دارد، اما نوع اثرگذاری آن‌ها در بدن متفاوت است.

نسبت امگا ۶ به امگا ۳ چقدر مهم است؟

یکی از موضوعات پرتکرار در بحث چربی‌ها، نسبت امگا ۶ به امگا ۳ است. از نظر تئوری، چون اسید لینولئیک و اسید لینولنیک تا حدی از مسیرهای آنزیمی مشترک استفاده می‌کنند، دریافت بسیار زیاد یکی می‌تواند بر متابولیسم دیگری اثر بگذارد. به همین دلیل، در برخی منابع تغذیه‌ای به تعادل میان این دو گروه اشاره می‌شود. با این حال، تمرکز بیش از حد روی یک عدد ثابت برای نسبت امگا ۶ به امگا ۳ همیشه کاربردی نیست. آنچه برای بیشتر افراد مهم‌تر است، اصلاح الگوی کلی رژیم غذایی است: کاهش مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده، استفاده متعادل از روغن‌ها، مصرف مغزها و دانه‌های مفید، و افزودن منابع مناسب امگا ۳ به رژیم.

اسید لینولئیک بهتر است یا اسید لینولنیک؟

پاسخ کوتاه این است که هیچ‌کدام جایگزین دیگری نیستند. اسید لینولئیک و اسید لینولنیک هر دو ضروری‌اند و بدن به هر دو نیاز دارد. تفاوت آن‌ها در خانواده، ساختار، منابع غذایی و مسیر متابولیکی است. اگر رژیم غذایی فرد مقدار زیادی روغن‌های گیاهی امگا ۶، غذاهای آماده و محصولات فرآوری‌شده داشته باشد، احتمالاً نیازی به افزایش بیشتر اسید لینولئیک ندارد. در چنین شرایطی، توجه به منابع امگا ۳ مانند بذر کتان، چیا، گردو، ماهی‌های چرب یا منابع مناسب دیگر اهمیت بیشتری دارد.

اما اگر رژیم غذایی فرد بسیار محدود باشد یا چربی‌های مفید کافی دریافت نکند، هر دو گروه باید در برنامه غذایی دیده شوند. هدف، حذف یکی و جایگزین کردن دیگری نیست؛ هدف، ایجاد تعادل در دریافت چربی‌های ضروری است.

تفاوت اسید لینولئیک، اسید لینولنیک و اسید اولئیک

گاهی اسید لینولئیک و لینولنیک با اسید اولئیک هم اشتباه گرفته می‌شوند. اسید اولئیک برخلاف این دو، یک اسید چرب تک‌غیراشباع از خانواده امگا ۹ است. بدن می‌تواند امگا ۹ را بسازد، بنابراین اسید اولئیک مانند اسید لینولئیک و لینولنیک ضروری محسوب نمی‌شود.

ویژگی اسید لینولنیک اسید لینولئیک اسید اولئیک
نام اختصاری معمولاً ALA LA OA
خانواده اسید چرب امگا ۳ امگا ۶ امگا ۹
نوع چربی چندغیراشباع چندغیراشباع تک‌غیراشباع
فرمول شیمیایی C18H30O2 C18H32O2 C18H34O2
ساختار رایج 18:3 n-3 18:2 n-6 18:1 n-9
ضروری است؟ بله بله خیر
قابلیت تولید در بدن بدن نمی‌تواند مقدار کافی بسازد بدن نمی‌تواند مقدار کافی بسازد بدن می‌تواند آن را بسازد
منابع غذایی مهم بذر کتان، دانه چیا، گردو، روغن کانولا، روغن سویا روغن آفتابگردان، روغن ذرت، روغن سویا، کنجد، مغزها و دانه‌ها روغن زیتون، آووکادو، بادام، فندق، روغن کانولا
نقش کلی در بدن ساخت غشای سلولی، پیش‌ساز محدود EPA و DHA ساخت غشای سلولی، سلامت پوست، پیش‌ساز ترکیبات امگا ۶ منبع انرژی، کمک به ساختار سلولی، کاربرد غذایی و صنعتی

 

آیا اسید لینولنیک همان امگا ۳ موجود در ماهی است؟

خیر. اسید لینولنیک یا ALA یکی از انواع امگا ۳ است، اما همان EPA و DHA موجود در ماهی نیست. ALA بیشتر در منابع گیاهی وجود دارد، در حالی که EPA و DHA بیشتر در ماهی‌های چرب، غذاهای دریایی و برخی مکمل‌های روغن ماهی یا روغن جلبک یافت می‌شوند. بدن انسان می‌تواند ALA را به EPA و DHA تبدیل کند، اما این فرآیند بازده بالایی ندارد. به همین دلیل، دریافت ALA برای بدن مفید است، اما اگر هدف افزایش مستقیم EPA و DHA باشد، منابع دریایی یا مکمل‌های مناسب زیر نظر متخصص تغذیه یا پزشک اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

آیا مصرف اسید لینولئیک باعث التهاب می‌شود؟

این سؤال یکی از رایج‌ترین سوءبرداشت‌ها درباره امگا ۶ است. اسید لینولئیک در مسیر امگا ۶ قرار دارد و برخی ترکیبات ساخته‌شده از امگا ۶ می‌توانند در فرآیندهای التهابی نقش داشته باشند. اما این به معنای آن نیست که مصرف اسید لینولئیک همیشه باعث التهاب یا بیماری می‌شود. بدن برای عملکرد طبیعی به ترکیبات التهابی و ضدالتهابی نیاز دارد. التهاب در حد طبیعی، بخشی از دفاع بدن است. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که الگوی غذایی، سبک زندگی، اضافه‌وزن، کم‌تحرکی، مصرف غذاهای فرآوری‌شده و کمبود منابع امگا ۳ در کنار هم، وضعیت بدن را به سمت التهاب مزمن سوق دهند.

بنابراین بهتر است به جای حذف کامل امگا ۶، به کیفیت منابع غذایی توجه شود. دریافت اسید لینولئیک از مغزها، دانه‌ها و روغن‌های مناسب در چارچوب یک رژیم متعادل با مصرف بالای غذاهای سرخ‌شده و فرآوری‌شده تفاوت دارد.

جمع‌بندی

تفاوت اصلی اسید لینولئیک و اسید لینولنیک در این است که اسید لینولئیک یک اسید از خانواده امگا ۶ است، اما اسید لینولنیک، در معنای رایج تغذیه‌ای، به آلفا لینولنیک اسید یا ALA اشاره دارد که از خانواده امگا ۳ است. هر دو برای بدن ضروری‌اند، اما مسیر متابولیکی و نقش آن‌ها یکسان نیست. اسید لینولئیک بیشتر در روغن‌های گیاهی رایج، مغزها و دانه‌ها وجود دارد و در بدن می‌تواند وارد مسیر تولید ترکیبات امگا ۶ شود. اسید لینولنیک بیشتر در بذر کتان، چیا، گردو و برخی روغن‌های گیاهی یافت می‌شود و می‌تواند به مقدار محدود به EPA و DHA تبدیل شود.  بدن به هر دو اسید چرب نیاز دارد، اما دریافت کافی امگا ۳ در بسیاری از رژیم‌ها نیازمند توجه بیشتری است.

درج نظر


شماره تلفن همراه و نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نام
نام خانوادگی
امتیاز بدهید (از 1 تا 5) :